husûf


husûf
(A.)
[ فﻮﺴﺧ ]
ay tutulması.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • husuf — is., gök b., esk., Ar. ḫusūf Ay tutulması …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HUSUF — Ay tutulması. Perdelenmek. Dünya gölgesinin ay üzerine gelmesi. * Bir şeyin nuru ve ışığı gitmesi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HUŞUF — (C.: Huşef) Seri, eli çabuk, hızlı. * Geceleyin yola giden deve …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HUSUF-İ CÜZ'Î — Ayın bir kısmının tutulması …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HUSUF-İ KÜLLÎ — Ayın tamamen tutulması …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÂSİF — (Husuf. dan) Sararmış. Rengi, parlaklığı kalmamış. Husufa uğramı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MÜNHASİF — (Husuf. dan) İnhisaf eden, sönükleşen, daha mükemmel bir $şeyin yanında sönük kalan. Değersiz. Gölgelenmi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ay tutulması — is., gök b. Güneş, dünya, ay dizilişinde ayın uygun koşullarda dünya gölgesine girmesi sonucu kararması, husuf …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • KÜSUF — Güneş tutulması. Ay ın, dünya ile güneş arasına gelerek dünya üzerinde gölge yapması. * Mc: Birisinin felâketli hâlinde çok teessür göstermesi hâli.(Güneşin ve ayın tutulmaları, küsuf ve husuf namazları denilen iki ibâdet i mahsusanın… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • TİNNÎN-İ FELEK — Saman yolu, hacılar yolu. Gökteki husuf ve küsuf mevkileri olan iki düğüm …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük